Besluiten die de maand overleven

Open besluiten staan op volgorde van langste wachttijd eerst. Wachten is de maatstaf omdat een open besluit elke dag iets kost zolang niemand het neemt, en geen andere kolom op het scherm toont die kosten. Dagen worden geteld als hele kalenderdagen in UTC, en bij gelijke stand beslist de titel en dan het id, zodat twee mensen dezelfde volgorde zien.

Een besluit zonder wachttijd om te melden wordt gemeld in plaats van in de wachtrij gezet, en dat houdt de lijst eerlijk over wat hij rangschikt. Dezelfde dagentelling wordt op Today gebruikt, zodat één besluit niet op het ene scherm zes dagen oud kan zijn en op het andere zeven.

De ceremonieladder leest twee dingen: hoe groot de inzet is, en hoe moeilijk de keuze terug te draaien is. Hij geeft een van drie niveaus terug en noemt de hulpmiddelen die dat niveau overslaat, want een scherm dat stilletjes acht hulpmiddelen wegliet, zou lezen alsof het ze had overwogen.

De koppeling is een geschreven tabel in plaats van een formule. Dat is met opzet. Je moet over één cel kunnen discussiëren zonder uit de andere acht een rekensom terug te hoeven puzzelen. Geen van beide assen staat op het record: het scherm vraagt het, gebruikt het antwoord, en slaat het niet op, want omkeerbaarheid raden uit een titel zou verzinnen zijn.

• Gewoon beslissen: schrijf het op. Eén regel, nu, door de eigenaar.
• Eén pagina: schrijf het op, plus alternatieven, aannameregister en pre-mortem, in één zitting.
• Volledige review: alle tien de hulpmiddelen, opgeschreven en daarna gelezen door iemand die ze niet schreef.

Een besluit dat goed genomen is op wat toen bekend was, kan slecht uitpakken, en een slordig besluit kan goed aflopen. Die twee uit elkaar houden is het hele punt, dus het zit ingebouwd in plaats van afgesproken. De functie die het proces beoordeelt, krijgt het record zoals het was en niets anders. Het type dat ze leest heeft geen uitkomstveld, dus een resultaat kan het oordeel niet bereiken, ook niet per ongeluk.

Vijf controles beslissen het: twee of meer alternatieven, wat er bekend was, wat ons van gedachten zou hebben doen veranderen, hoe zeker we waren, en één eigenaar. Het oordeel is deugdelijk, gebrekkig, of niet te zeggen. Deugdelijk beschrijft het proces en beweert nooit dat de keuze goed was. Niet te zeggen betekent dat het record leeg is, en dat is ook waarom niemand later iets van dat besluit kan leren. De vraag naar de uitkomst wordt apart op het scherm gesteld en wordt in geen enkel veld opgeslagen.

Elke opslag schrijft een momentopname als revisie. Time Machine leest een record terug zoals het op een gekozen moment was vastgelegd en toont het verschil per veld tussen twee momenten: gewijzigde, toegevoegde en leeggemaakte velden, plus toegevoegde en verwijderde koppelingen, in een vaste volgorde zodat twee runs hetzelfde lezen.

Hij is voorzichtig met wat hij niet kan bewijzen. Waar de opgeslagen historie geen antwoord heeft, geeft hij een uitgesproken toestand niet beschikbaar terug. Hij reconstrueert geen los gedateerde feiten binnen een record, en hij legt de externe invoer waarop een besluit rustte niet vast. Hij reconstrueert onze records, en dat is precies het argument dat de meeste reviews nodig hebben.